Waardering. Wie wil dat nou niet?
Ik ben ook blij als klanten zeggen dat mijn aanpak hen helpt.
En ja, dat hoor ik gelukkig vaak.
Maar eerlijk?
Van applaus groei ik niet.
Als iedereen tevreden is, is de verleiding groot om te denken:
prima zo.
En juist daar zit het risico.
Want:
– Je diensten/producten kunnen scherper;
– Je aanpak kan beter;
– En soms is het tijd om het roer om te gooien
Dat zie je alleen niet als iedereen blijft knikken.
Voor echte groei heb je feedback nodig die schuurt.
Feedback die je uit je comfortzone trekt.
Die vragen stelt waar je geen glad antwoord op hebt.
Daarom stel ik mezelf regelmatig deze vragen:
– Omring ik me met mensen die mij gelijk geven, of die mij uitdagen?
– Kies ik voor bevestiging, of voor confrontatie?
– Durf ik mijn blinde vlekken onder ogen te zien?
Ik weet inmiddels: ๐๐ผ๐ป๐ฑ๐ฒ๐ฟ ๐๐ฐ๐ต๐๐ฟ๐ถ๐ป๐ด ๐ด๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ด๐น๐ฎ๐ป๐.
Altijd leuk? Absoluut niet.
Maar de gesprekken die ongemakkelijk zijn, leveren mij het meest op.
๐ ๐ถ๐ท๐ป ๐๐ฟ๐ฎ๐ฎ๐ด ๐ฎ๐ฎ๐ป ๐ท๐ผ๐:
Hoe zorg jij ervoor dat je niet blijft hangen in applaus?
En wie in jouw omgeving durft jou รฉcht scherp te houden?
